Renkli ve Garip Bir Aile Hikayesi-The Royal Tenenbaums Filmi İncelemesi

Mutluluk Kaynağı Filmler

Written by:

Tenenbaum Ailesi; 2001 yılında gösterime girmiş tipik bir Wes Anderson filmi. Tipik diyorum çünkü ilk sahnesinden itibaren kullanılan renkler ve anlatım tarzı özgünlüğünü konuşturarak;  bizlere kesinlikle bu bir Wes Andreson filmi dedirttiriyor. Ünlü yönetmen; kendi renkleriyle bir dünya yaratarak, merkezine bu kez  tuhaf bir aileyi oturturuyor. Tenenbaum Ailesinin her üyesi birbirinden farklı ve bir o kadar da yaralı. Bu kadar garip olmalarının nedenleri merak ediyorsunuz .

Üç çocuklu bir aileyi konu alan film; sorumsuz bir babanın büyüme çağındaki çocuklarını bırakıp evden ayrılmasıyla ailenin nasıl dağıldığını gözler önüne seriyor. Pek çok alanda başarılı olan çocuklar; ilerleyen yaşlarda hayat yolculuklarında bir başlarına yol alarak bocalıyorlar. Sonrasında;bunun sorumlusu olarak kendini gören babanın pişman olup aileyi tekrar bir araya getirmeye çalışmasını seyrediyorsunuz. Baba Royal Tenanbaum; oldukça eğlenceli bir karakter; en kötü durumlardan bile kendine özgü mizah duygusu ile kolayca sıyrıldığını  hayranlıkla seyrediyorsunuz. Tenenbaum Ailesi oyuncuları adeta bir ünlüler geçidi.Oyuncular kendilerinden bekleneni vererek; başarılı karakterler ortaya çıkarıyorlar.

Filmde hikaye anlatılırken  pastel tonlarla bezenmiş hüznü görebiliyorsunuz. Her sahnesi; özenle seçilmiş bir fotoğraf karesi niteliğinde. Durdurararak; seyrediyorsunuz. Olay kurgusunda pek de bir şey vadetmeyen; metinleri çok da sağlam olmayan sakin bir yapım .Kendi halinde akan; tuhaf bir masala benziyor adeta. Böyle filmleri beğenen bendeniz;daha iyi yapımları seyretmem hasebiyle olsa gerek Tenenbaum Ailesi’ ni biraz yavan bulduğumu söyleyebilirim.Lakin türü sevenler için kaçırılmaması gereken bir yapım olduğu su götürmez bir gerçek…

Müzikleri yapıma yakışır derece de hoş. Richie ve Margot’un buluştukları sahnede çalan Nico-These Days parçasına bayıldım. Sözleri de oldukça hoş.

 

Seyretmek isteyenlere son söz olarak söyleyebileceğim; diğer Wes Anderson filmleri gibi pek de mutlu eden; umut aşılayan bir film değil kesinlikle. Lakin, seyrederken, renkler içinde kayboluyorsunuz; zevk alıyorsunuz.Biraz daha durağan;sanat filmlerinden hoşlanıyorsanız,bu film mutlaka size hitap edecektir. Aksi halde , bu filmden tad alamayacağınız aşikar uzak durun derim. Gözünüzden kaçmış olabilecek,farklı, hüzün kokan bu yapımı sizlerle de paylaşmak istedim. Peki siz nasıl buldunuz?

 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: